Dan blijf ik achter en leer ik dat nooit.

Vandaag bracht ik een bezoek aan mijn ouders. Ik mag mij rijk prijzen, mijn vader en moeder zijn  beide gezond, vitaal, ondernemend en 79 jaar oud. Mijn moeders oude pc is na 7 jaar trouwe dienst afgeschreven. Ze wil een laptop aan schaffen. In de afgelopen paar jaren is er in huis aardig wat vervangen. De oude stereoset (na 30 jaar trouwe dienst!!) staat bij het huisvuil, een nieuwe 3D blue-ray set heeft de plaats ingenomen. Een digitale camera heeft het rolletjestoestel laten verstoffen. Uit de oude TV kwam een jaar geleden wat rook en een plof. Een nieuw HD scherm met een bijbehorende digitale HD recorder pronken in  de kast. Ondertussen heeft een nieuwe vaste telefoon, usb-stick, printer, tomtom en een mobieltje het digitale arsenaal compleet gemaakt.

Tijdens de koffie  worden 06-nummers uitgewisseld. Mijn ma krijgt voor het eerst van haar leven een sms-je en een voicemail. Ze is blij verrast over de mogelijkheid ervan. De opmerking: “Doe nog eens, dan kan ik zelf eens kijken hoe dat gaat. Want als ik dat zo niet doe, blijf ik achter en leer ik dat nooit.” blijft mij bij. Een stroom aan gedoseerde digitale vernieuwing is ondertussen door die twee “ouwetjes” actief eigen gemaakt.

bejaard

Het onderwijs maakt deze geleidelijke vernieuwing niet mee. Willem Karsseberg plaatste enige tijd geleden een reactie op deze blog. Willem schreef: “Hoe zit het met de beleidsmakers over 5 jaar als het gaat om informatievoorziening en onderwijs? Zal het kwartje gevallen zijn, of weten ze dan nog steeds niet waar het om gaat?”

Het is een open deur dat een volledig en betrouwbaar zicht op de brondata vanuit het onderwijs (vanuit alle aanwezige pedagogische administraties) de onderwijsteams en management een schat aan mogelijkheden kan opleveren. Zicht op, onder andere, het werkelijke aantal drop-outs, aantal geplaatste studenten, doorlooptijd opleiding ,aan- en afwezigheid en studievoortgang. De kwaliteit van deze brondata is grotendeels afhankelijk van de digitale vaardigheden van onderwijsgevenden.

Al eerder is gesteld dat 4% van de werktijd ‘verprutst’ wordt aan ICT inefficiëntie. Is het een goed idee om enig jaar 2% van de werktijd te reserveren voor een eerste scholing? Scholing op gebied van mogelijkheden rondom digitale pedagogisch administratie, algemene ICT vaardigheden en de do’s en don’ts met ICT hulpmiddelen voor de klas. Wellicht dat met deze eerste scholing op maat de geïnvesteerde 2% aan werktijd in de jaren die volgen structureel terugverdiend zullen zijn.

Een goede zaak.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Captcha * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.